यस्तै सामाजिक यथार्थ झल्काउने एक घटना सार्वजनिक भएको छ। काठमाडौं बाहिरको एक सहरमा स्थापित र आर्थिक रूपमा सम्पन्न ब्राह्मण परिवारमा जन्मिएकी एक महिलाले छिमेकी गाउँका क्षेत्री समुदायका युवासँग प्रेम विवाह गरेकी थिइन्। सानै उमेरमा विवाह गरेका उनीहरूले गाउँमै आफ्नो पेसा र व्यवसाय सञ्चालन गर्दै पारिवारिक जीवन अघि बढाए।
दाम्पत्य जीवनबाट उनीहरूका एक छोरी र एक छोरा जन्मिए। दुवै सन्तानलाई माया, ममता र उचित संस्कारका साथ हुर्काउँदै दम्पतीले आत्मनिर्भर तथा मर्यादित जीवन बिताइरहेका थिए। परिवारप्रतिको जिम्मेवारी पूरा गर्दै आएका उनीहरूको जीवन बाहिरबाट हेर्दा सामान्य र सुखमय देखिन्थ्यो।
तर, पारिवारिक सम्बन्धभित्र बुहारीप्रतिको अपेक्षा र व्यवहारले भने फरक परिस्थिति सिर्जना गरेको बताइएको छ। घरका सम्पूर्ण जिम्मेवारी निर्वाह गर्नुपर्ने अपेक्षा राखिए पनि उनको व्यक्तिगत इच्छा, भावना र आत्मसम्मानलाई उचित महत्त्व नदिइएको घटनाको विवरणमा उल्लेख छ।
घटनाले फरक मोड त्यतिबेला लियो, जब परिवारका सदस्यको उपचार तथा केही सदस्यलाई वैदेशिक भ्रमणमा पठाउने सिलसिलामा उनीहरू छोरासहित काठमाडौं पुगे।
युवा उमेरका छोराले आफन्तसँग घुमफिर गर्ने क्रममा लगातार दुई दिन बाहिर बिताए। सोही क्रममा मादक पदार्थ सेवन गरेको दृश्य समेटिएको भिडियो उनकी आमाको हातमा परेपछि उनी चिन्तित बनिन्। छोराको भविष्य र आचरणप्रति चिन्ता व्यक्त गर्दै उनले कसैलाई प्रत्यक्ष आरोप नलगाई आफ्नी सासूआमासँग फोनमार्फत आफ्नो असन्तुष्टि राखिन्।
तर, उनको यही चिन्ताले परिवारभित्र विवादको रूप लिएको घटनाको विवरणमा उल्लेख छ।
परिवारका सदस्यलाई विदेश पठाउने तयारी भइरहेको दिन दिउँसो उनीहरू आराम गरिरहेका बेला ती महिलामाथि दुर्व्यवहार भएको बताइएको छ। छोरासँग घुम्न गएकी एक नजिककी आफन्त आफ्नी छोरीसहित घरमा पुगेपछि विवाद सुरु भएको थियो।
आरोपअनुसार ती महिलालाई अपशब्द प्रयोग गर्दै गालीगलौज गर्ने, थुक्ने र हातपातसमेत गरिएको थियो। यस क्रममा आफन्तकी छोरीलाई समेत दुर्व्यवहारमा संलग्न गराइएको बताइएको छ। अझ दुःखद पक्ष, उक्त घटना भइरहँदा घरका अन्य सदस्यले हस्तक्षेप नगरी मौन बसेको विवरणमा उल्लेख छ।
आफ्ना सन्तानको भविष्यप्रति चिन्ता व्यक्त गर्नु र परिवारको हितका लागि आवाज उठाउनु कुनै महिलाको गल्ती हुन सक्छ? पारिवारिक जिम्मेवारी निर्वाह गरिरहेकी महिलाले आफ्नो विचार राखेकै आधारमा अपमान र दुर्व्यवहार सहनुपर्ने अवस्था किन सिर्जना हुन्छ?
महिला सशक्तीकरणका नारा र समानताका प्रतिबद्धताबीच यस्ता घटनाले पारिवारिक सम्बन्धमा महिलाको वास्तविक स्थानबारे गम्भीर बहस आवश्यक रहेको देखाउँछन्।
महिलाको सुरक्षा केवल सडक र सार्वजनिक स्थानमा सीमित विषय होइन। घरभित्रै उनको भावना, विचार, निर्णय र आत्मसम्मानको सम्मान हुनु पनि उत्तिकै आवश्यक छ।
अन्ततः प्रश्न उही छ—महिलाले आफ्नो परिवार र सन्तानको भविष्यप्रति चिन्ता व्यक्त गर्दा अपमानित हुनुपर्ने अवस्था कहिलेसम्म कायम रहने? एउटा महिला आफ्नै परिवारभित्र कहिले सुरक्षित, सम्मानित र आत्मसम्मानपूर्ण जीवन बाँच्न पाउने?